ฮวังอินกุก บอกแล้วไงว่า อย่าเล่นสไลม์ตอนเช้าๆ
นาฬิกาปลุกประจำบ้าน
ถ้าเป็นแนวเมโล
เธอจะได้อุ้มลูกผู้กำกับซน
ถ้าเป็นคอมเมดี้
เธอก็จะเป็นพวกขุดทอง ที่มาเกาะผู้กำกับเพื่อหวังประสบความสำเร็จ
ทำไมต้องใช้ชีวิตต่ออีกวัน แบบเลี่ยงไม่ได้ด้วย
มันเป็นระบบที่ยุ่งยาก แล้วก็ไม่ยอมรับการผิดพลาด
นอนต่อดีกว่า
เมื่อไม่อยากใช้ชีวิตในวันนี้ ฉันจะนอนจนถึงพรุ่งนี้เช้าเลย
ออกมาเลย วันนี้แม่จะตีลูกจริงๆ นะ
ผมแจ้งความแน่
หมดกัน
ลงไปได้แล้ว
แค่เพราะน้าเป็นคนแข็งๆ ไม่ได้แปลว่าน้าแข็งแรงนะ
กินข้าวหรือขนมปัง
ลุกขึ้นมากินอะไรหน่อย
ในกลุ่มเพื่อนฉันมีจิตแพทย์เก่งๆ อยู่คนนึง
ฉันแค่รู้สึกสิ้นหวัง
แต่ฉันคุยกับเธอแล้ว
เมื่อเสียคนรักไป
อาจทำให้เกิดความทุกข์ทรมานจากความเศร้า รวมถึงการได้ยินและเห็นภาพหลอน
ความสูญเสียมักเกิดขึ้นในช่วงไว้ทุกข์
ในกรณีปกติ อาการต่างๆ จะสิ้นสุดลง ภายในสองเดือน
อาจเป็นไปได้ในกรณีของอึนจองเหมือนกัน
ซึ่งยังเป็นเรื่องที่ทำการวิจัยกันอยู่ในตอนนี้
ฉะนั้นเราไม่สามารถวินิจฉัย อาการให้กับคนที่มาปรึกษาได้
ขอดูเลนส์ 70-200 มม ด้วยได้มั้ยคะ
70-200 มม เหรอ
ก็พอจะวินิจฉัยได้ว่า
มีอาการโศกเศร้าเพราะการสูญเสียคนรัก
เจ้าตัวจะมีอาการมากกว่าหนึ่งปี
เหตุผลที่พวกเขาทำใจไม่ได้...
เป็นเพราะความสัมพันธ์กับพ่อแม่ในวัยเด็ก
หลักๆ ก็พื้นเพเรื่องครอบครัว
ครอบครัวเรา...
ไม่มีปัญหาอะไรกัน
จนกระทั่งผมบอกว่าเป็นเกย์
ผมอาจจะมีส่วนกับเรื่องนี้
อย่าพูดแบบนั้นสิ
มันก็เป็นความผิดผมด้วย...
ที่ทำให้พ่อแม่ไปอยู่ต่างประเทศ
นี่
แม่ที่เป็นนักข่าวและพ่อที่เป็นช่างภาพ...
ไปเที่ยวรอบโลก หลังเลี้ยงลูกทั้งสองคนโตขึ้นมาอย่างดี
พวกแค่เขากำลังหาที่อยู่ให้เป็นหลักแหล่ง สำหรับตอนแก่
อย่าไปว่าความเจ๋งของพ่อแม่นายสิ
ถูก
พ่อแม่นายเข้าใจเรื่องนี้นะ
แค่แกล้งเข้าใจไปงั้นแหละ
พวกเขาไม่เคยชวนเราไปหาเลยสักครั้ง
พี่อึนจองเสียทั้งพ่อและแม่ไป เพราะผม
ตั้งสติหน่อย
ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ชักจะกลัวแล้วนะ
ฉันเป็นคนเดียวที่รู้สึกแบบนี้เหรอ
ฉันเป็นคนเดียวที่เจอเรื่องนี้เหรอ
ก็ได้
ผมขอโทษ
ฉันอยากให้อึนจอง ไปเจอเพื่อนฉันจริงๆ
แล้วก็หวังว่านายจะหาทางทำแบบนั้นให้ได้ด้วย
โอเค
ผมเป็นห่วงพี่
และก็เสียใจ
ผมอยากเลี่ยงมัน
ผมจะบอกเธอยังไงดี
แค่พูดออกไปก็พอแล้ว
อึนจองเป็นคนฉลาด
อีกอย่างเธอก็รักนายมาก
"มันยากแค่ไหนกันที่ น้องชายฉันต้องพยายามมาคุยเรื่องนี้"
เธอต้องเข้าใจ
แค่นี้เธอก็ใจสลายแล้ว
มันจะทำให้เธอกังวลไปอีก
คิดซะว่าเป็นการปลดปล่อยเธอ
ให้กำลังใจมากขึ้น
ฮัลโหล
"กนดือเรพับ"
คะ
เมนูสำหรับวันนี้
ถ้าผัดข้าวผัดกนดือเร คุณคิดว่ายังไง
ฉันกินข้าวแล้ว
งั้นมาทำไว้กินตอนเย็นก็ได้
ผมกำลังไปหาคุณที่สตูดิโอ
ฉันไม่อยู่ค่ะ
หืม
แต่ผมกำลังไปแล้ว
วันนี้ฉันไม่เข้าสตูดิโอค่ะ
พอดีมีนัด
อ้าวเหรอ
ค่ะ แค่นี้นะคะ
เป็นแบบนั้นสินะ
ตายจริง เพิ่งมาบอกกันเหรอ
จะให้หนูบอกตอนไหนล่ะแม่
คงเป็นเพราะแกไม่เคยทำตัวเป็นแม่บ้านเลย
ฉันยุ่งแต่ฉันก็เบื่อ
มีอะไรสนุกๆ ก็ควรจะบอกกันมาเลย
แม่ นี่มันก็เรื่องร้ายแรงอยู่นะ
แต่มันก็ออกมาดีนี่
ฮวานดงเองก็เหมือนกัน
คิดถึงเขาแฮะ แม่ชอบหมอนั่นนะ
หนูบอกว่าเจอมาหนักแล้วไง
ไม่เป็นไร แกไม่ได้เป็นอะไรนี่
ทำไมต้องมาตัดสินด้วยว่า หนูเป็นหรือไม่เป็นอะไร
ดูท่ากินแกก็รู้แล้ว
แกไม่เป็นไร กินไม่หยุดเลยเนี่ย
ใช่ที่ไหน
หนูเลือกกินจะตาย
ถ้าแกจะเลือกกิน แกคงใช้ตะเกียบกินไปแล้ว
นี่ใช้ช้อนจ้วงเอาจ้วงเอา
แม่นมากเลยแม่
ไม่รู้สิ หนูหิวเพราะเรื่องนี้มันกวนใจหนู
ห่วงผู้กำกับมากกว่าตัวเองอีกเหรอ
แกชอบผู้กำกับซนรึเปล่า
แม่พูดอะไรเนี่ย
ให้ตาย จินจู นี่เป็นครั้งที่สองแล้วนะ ที่แม่เห็นเป็นแบบนี้
30 ปีก่อน ฉันคลอดแก โดยใช้วิธีคลอดแบบธรรมชาติ
ตอนนั้นหน้าแกแดง
ตอนนี้หน้าแกกลับแดงยิ่งกว่า
ตายแล้ว ฉันต้องบอกพ่อแกเรื่องนี้
ทำไมต้องบอกพ่อด้วย ทำไมเขาต้องรู้
แกไม่รู้เพราะแกไม่เคยเปิดร้านซักแห้งเลย
เขายุ่งแต่ก็เบื่อในเวลาเดียวกัน
ไปบอกเขาดีกว่า
- ไปบอกเขาดีกว่า - หนูหน้าแดงเพราะกัดลิ้นตัวเองต่างหาก
- โอเคมั้ยแม่ - โอเค แกชอบผู้กำกับซน
ที่รัก
ฟังหนูก่อน
นักเขียนจินจูกับผู้กำกับซนจะแต่งงานกันเหรอ
ไม่ใช่ใช่มั้ย
คงไม่ใช่หรอก
มีหลายครั้งที่ข่าวลือ ในวงการนี้กลายเป็นเรื่องจริง
ตั้งหลายรอบแล้วนี่ ใช่มั้ย
คงงั้น
มันก็เกิดขึ้นได้
จริงด้วย
ได้ยินว่าเธอท้อง
ได้ยินว่าท้องแล้ว
- ห้ะ - เธอท้องแล้ว
ฉันได้ยินมา
ทำไมต้องสนใจเรื่องนี้ขนาดนั้นด้วย
ก็ต้องสนใจสิ
สำหรับคุณ บอมซูเป็น...
เป็นคนที่ฉันรักที่สุด แต่ไม่ได้มาครอบครอง
แล้วผมล่ะ...
เป็นคนที่ฉันรักที่สุด
จากคนที่คุณรู้จักทั้งหมดเหรอ
- มีคนอื่นอีกรึเปล่า - นอกจากคุณก็ไม่มีใครแล้ว
นี่อะไร
มันก็ดีแต่ไม่ดีขนาดนั้น
จะพูดยังไงดี มันรู้สึกเหมือน ได้ออกไปเดินเล่นอย่างมีความสุข
ช่วงบ่ายหลังฝนตก แล้วจู่ๆ ก็เหยียบลงแอ่งน้ำ
ถุงเท้าเปียกหมดเลย
แต่อากาศดีสุดๆ อะไรทำนองนั้นเลย
มันเป็นความรู้สึกที่ใช่ ใช่มั้ย
คุณต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ด้วยเหรอ
ไม่ ผมไปก็ได้
ทุกคนรู้แล้วว่าทำไมนายต้อง ทำสีหน้าแบบนั้น เลิกซะ
มาคุยกันหน่อย
- หิวข้าวจริง - ฉันเลี้ยงกาแฟเอง
ห้ะ
ถึงได้หลบหน้าฉันงั้นเหรอ
นักเขียนหลบหน้าผู้กำกับงั้นเหรอ
ตอนนี้มันไม่ใช่ปัญหาระหว่างนายสองคน
ให้ตาย
รู้สึกเหมือนสมัยเรียนเลย
จริง เหมือนเด็กไม่มีผิด
วงการนี้เล็กเหมือนสมัยเรียนเลย
รุ่นพี่อีดงมินกับรุ่นพี่คิมอึนฮา เป็นคู่รักสุดฮอตสมัยเรียน
แต่กลายเป็นสามีภรรยากัน ตอนเล่นละครด้วยกันเรื่องก่อน
สามีของคิมอึนฮาก็ยังเป็นซีอีโอของบริษัทโปรดักชันด้วย
แต่ก็ยังจ้างอีดงมิน มาเป็นพระเอกในละครเรื่องหน้า
เขาทำงั้นเพราะอยากให้อีกฝ่าย หมดอนาคตรึเปล่า
นายเองก็ยังคบกับซอลบิ ตอนทำงานเพลงด้วยกัน
คิดว่าจะไม่บังเอิญเจอเธอเลยรึไง
เจออยู่แล้ว แล้วยังไงล่ะ
ก็เหมือนกันกับนักเขียนอิม แปลว่านายยังต้องเจอเรื่องนี้อีกนาน
แล้วมันก็แปลว่านายน่ะเก่ง
ฟังดูเหมือนฉันคบกับนักเขียนอิมอยู่
ไม่มีเรื่องไหนเป็นไปไม่ได้เลย
ทำตามข่าวลือไปก็พอ
ไม่มีใครคบกันเพราะข่าวลือหรอก
มันไม่ใช่แค่ข่าวลือไง
นายก็ชอบนักเขียนอิม
แต่ทำไมต้องปิดกั้นความรู้สึกตัวเองด้วย ปิดบังอะไรอยู่
หยุดเลย
เงียบไปเลยนะ
ในความคิดฉันนะ ฉันว่าต่างคนต่างชอบกัน
คิดว่าไงล่ะ ก็คบกันไปเลยสิ
แต่งงานแล้วก็อยู่ด้วยกันไปอีกร้อยปี
แล้วพอมีคนนึงตายไป แล้วต้องจัดงานศพ
นายคิดว่าคนที่กระจายข่าวลือ จะมาที่งานแล้วบอกว่า
"ไม่มีข่าวลือประหลาดๆ นี่อีกต่อไปแล้ว"
ยังไงเดี๋ยวเรื่องมันก็เงียบไปเอง
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
นักเขียนอิมเป็นนักเขียนหน้าใหม่
เธอจะชินกับเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
เห็นมั้ย ตอนนี้นายก็ยังเป็นห่วงเธอ
- นายชอบเธอไง - คนแบบนายนี่แหละที่ทำให้มันแย่กว่าเดิม
ทำไมต้องโยงให้มันกลายเป็นเมโลดราม่าด้วย
ปกตินายเคยใส่ใจคนอื่นที่ไหน
งั้นก็ช่างมันเถอะ อย่าสนใจเลย
อยากทำอะไรก็ทำไป
แน่อยู่แล้วสิ ฉันไม่ทิ้งงานไปเพราะเรื่องนี้หรอก
ไม่ ฉันไม่ได้พูดเรื่องงาน
สิ่งที่นายต้องทำกับคนที่ชอบน่ะ
ไม่รู้หรอกเหรอ
โตขนาดนี้แล้วไม่รู้ได้ไง
แต่ทำไมจู่ๆ ถึง...
ต้องมายัดเยียดให้ฉันมีแฟนด้วยล่ะ
ทำไมต้องหมกมุ่นขนาดนั้น
เพราะดามีใช่มั้ย
นี่เวลางาน
รีบทำงานให้เสร็จดีกว่า
ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรหรอก เอาตามนั้นไปแหละ
ฉันชอบสคริปต์เธอนะ
ฉันเอาเรื่องในอดีตมาเขียนเป็นสคริปต์ ได้ยังไงนะ
ฉันรู้สึกต่างไปจากเดิมแล้วจริงๆ เหรอ
หรือฉันพยายามจะถามว่า เขายังจำมันได้มั้ย
ไม่รู้แล้ว
ไม่ว่าคำตอบจะเป็นยังไงก็ช่าง
ก็ใช่ว่าจะเขียนมันไม่ได้นี่
โอเค ระวังนะ
กลัวชะมัดเลย
- นี่อะไร - โอเค เธอห้ามลืมตานะ
- ได้ - โอเค
ถึงแล้ว
เปิดล็อกเกอร์ที่อยู่ข้างหน้าเร็ว
- นี่เหรอ - ใช่
อยากรู้จัง อะไรอยู่ข้างในนะ...
ต้องเป็นดอกไม้แน่ๆ
ถ้าจะปิดตาแล้วให้ของที่มีกลิ่นหอม
วันหลังปิดจมูกฉันด้วยสิ
เธอนี่เยอะจริงๆ เลย
เธอเป็นหวัดไม่ใช่เหรอ
นาย...
นี่อะไร
เอ้านี่
นี่ที่ไปทำงานพาร์ตไทม์ เพราะจะซื้ออันนี้ให้ฉันเหรอ
แค่ได้ดอกไม้ฉันก็ดีใจแล้วนะ
ตั้งใจเรียนดีกว่า
ทำฉันปวดหัวแล้วเนี่ย
บ่นให้พอเลย ฉันชอบฟังเธอบ่น
จ่ายไปเท่าไหร่เนี่ย
ทุกวอนที่มีเลย
ฉันจะทำงานหาเงินเยอะๆ ให้ยกให้เธอหมดเลย
- ทำไมเด็กแบบนี้นะ - อย่างน้อยฉันก็เก่งนะ
รักเธอนะ
ยังไงฉันก็ต้องด่านายหน่อย
แต่ก่อนอื่นต้องทำแบบนี้ก่อน
เด็กชะมัดเลย
น่ารักออก
เด็กไป
เคยลองทำอะไรเด็กๆ แบบนั้นรึยัง
ทำไมต้องทำเหมือนชีวิตฉันเหงาขนาดนั้น
ตอนสาวๆ ฉันก็...
ทำเรื่องพวกนี้เหมือนกันนะ
แต่ทำไมจำอะไรไม่ได้เลย
แปลว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นไง
จะบอกว่าเคยทำได้ก็ต่อเมื่อจำได้เท่านั้นแหละ
รู้สึกเหมือนเคยทำนะ
ใช่ตัวฉันรึเปล่านะ
หรือในสคริปต์ หรือในฝันนะ
คุณล่ะ เคยทำอะไรแบบนี้มั้ย
จำได้รึเปล่า
เคยสิ
ความทรงจำมันชัดเจนมาก
ผมแค่ไม่อยากจำ
ทำไมล่ะ คุณว่ามันน่ารักไม่ใช่เหรอ
ผมเจอเมียเก่าตอนเรายังเด็กมาก
แล้วเราก็ทำทุกอย่าง เหมือนคู่รักคู่อื่น
หลังหย่า เราตัดสินใจว่าจะไม่พูด...
เรื่องอื่นนอกจากค่าเลี้ยงดูลูก
การมีความทรงจำกับคนอย่างเธอ เป็นเรื่องประหลาด
มันขมขื่น
ถึงจะยังไง ฉันก็ไม่ดื่มเหล้า
ฉันจะทำงาน
ไปกินข้าวกับบอมซูกัน
- ห้ะ - โทรหาเขา
- ฉันเหรอ - รีบโทรหานักเขียนอิมเร็ว
ทำไมต้องโทรด้วย
ไปกินปลาดิบกัน
คุณโทรหาเขาเองสิ
- ไปดื่มเบียร์กับโซจู - อะไรเนี่ย
ตอนกินปลาดิบกัน
ได้ค่ะ
ได้ ฉันจะคุยกับผู้กำกับ แล้วติดต่อกลับอีกทีนะคะ
ได้ค่ะ ขอบคุณมาก
แจฮุน เราต้องเลือกทีมแคสต์ กับคนจัดตัวนักแสดงแล้ว
ดูเหมือนว่าทีมของผู้กำกับ จะไม่ร่วมงานกับเรา
แจฮุน
ครับ
- เดี๋ยวนะ - สวัสดีค่ะ คุณฮวัง
สวัสดีค่ะผู้กำกับ คุณว่างคุยมั้ยคะ
ครับ ว่ามาเลย
พอดีเอเจนซี่ของจองโซยอนโทรมา
เขาชอบสคริปต์นะคะ
ก็เลยส่งสคริปต์ไปให้นักแสดง ตอนนี้เธอกำลังอ่านอยู่ค่ะ
แต่เท่าที่ฉันรู้ จองโซยอน มีถ่ายหนังเดือนกรกฎาคม
ฉะนั้นตารางงานจะซ้อนกัน
ซีอีโอติดต่อฉันมาโดยตรง ให้ฉันนัดคุยกับคุณค่ะ
เขาคงจะอยากแคสต์นักแสดงอีกคน มาหาข้ออ้างล่ะมั้งครับ
ผมจะลองไปคุยก่อน
นักแสดงอีกคนชื่ออะไรนะ
[อีโซมิน]
อ้อ โซมิน
ครับ
อ้อ ชื่ออีโซมินค่ะ
[อีโซมิน]
[30 ยังแจ๋ว]
ฉันเป็นเพื่อนสมัยเรียนกับคนเขียนบท
แต่เราไม่เคยเจอกันอีกเลย หลังฉันดรอปเรียนไป
แต่เรากำลังจะได้เจอกันเพราะงาน
ฉันเป็นเพื่อนร่วมรุ่นเธอ
แต่ไม่เคยเจอกันเลยหลังเธอดรอปเรียนไป
ตอนนี้เรามาเจอกันเพราะเรื่องงาน
เธอช่วยให้ฉันได้บทเรื่องนี้เหรอ
เปล่าเลย
ฉันบังเอิญรู้จักผู้กำกับ
แล้วก็บอกเขาว่าฉันทำงานกับเธออยู่
ยังไงฉันก็ไม่ได้ยุ่งกับชีวิตส่วนตัว ของคนที่ถ่ายงานด้วยอยู่แล้ว
เพราะงั้นเธอถึงมาบอกฉันเรื่อง ที่มินจุนโดนเอเจนซี่อื่นดึงตัวไปใช่มั้ย
มันสนุกดีนะ
แต่ไม่มีทางที่ฉันจะได้เล่นเป็นนางเอก
ทำไมล่ะ
พวกเขาคงไม่ชอบฉันหรอก ฉันไม่ได้สวยขนาดนั้น
เธอสวยนะ
เธอสวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาแล้ว
- ทำไมถึงเป็นแบบนี้ - ฉันพูดจริงๆ
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาอวยเธอ
เหมือนเธอจะอารมณ์ดีนะ
ฉันมีคำถาม
ถึงจะเป็นเวลาไม่นาน แต่เราก็เคยสนิทกันมาก่อน
ทำไมเธอถึงไม่ติดต่อมา หลังจากที่ดรอปเรียนไป
เป็นเพราะเธอดังแล้วงั้นเหรอ
เพราะฉันเกลียดพวกเธอ
วันนี้พอเท่านี้ก่อน
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
- ไปกินข้าวกัน - ฉันลดน้ำหนักอยู่
- แค่นั้นเหรอ - ใช่
แต่ฉันให้อภัยแล้ว ที่เอาสคริปต์มาให้
ว่าไงนะ
อีโซมินได้สคริปต์ฉันไปเหรอ
ไม่ดีเลย
- ฮันจูล่ะ - ก็สวยกว่าฉัน
แต่ฉันให้อภัยแล้ว
เพราะเธอบอกว่าฉันสวยที่สุด ในบรรดาคนที่เจอมา
ฉัน...
ฉันว่าเธอสวยที่สุดในบรรดา คนที่ฉันเคยเจอมา
ถูก
อ้ากว้างๆ
จินจู เธอด้วย
- แล้วฉันล่ะ - พวกเขาชอบแค่เธอ
แต่ฉันให้อภัยนะ
เพราะเธอชมว่ามินจุนเจ๋ง
นั่น...
ชัดเจนสุดๆ เลยนะ
แล้วยังไง
แล้วคนคนนั้นสบายดีมั้ย
เธอตั้งใจผูกผ้าเพราะมันเด่นใช่มั้ยล่ะ
กินข้าวกัน ฉันทำอาหารเอง
นั่งเลย เราต้องทำแบบนี้กันก่อน
นี่ๆ
ให้ตาย
พูดแบบนี้กับคนที่เพิ่งจูบนายไปงั้นเหรอ
ฉันบอกบริษัทแล้วว่าจะลาออก
ดี รอบนี้ฉันจะหักขานาย
นายจะได้ไม่หนีไปไหน ฉันจะหาข้าวให้กินเอง
ฉันไม่หนีหรอก เธอไม่ต้องหักขากันก็ได้
ฉันจะย้ายไปอยู่แฮนัมเอนต์ ก้าวหน้าแน่นอน
ฉันจะทำงานจนกว่าจะได้เป็นซีอีโอ รอฉันห้าปีนะ
ว่าไงนะ นายจะไม่มาเจอกันห้าปีเลยเหรอ
ให้หักขาเลยดีมั้ย
ฉันอยู่ไม่ได้หรอกถ้าไม่เจอเธอ
ยังไม่รู้อีกเหรอ
รู้สิ
อย่าคิดมากแล้วก็ต้องเข้าใจหน่อย
เพราะเรายุ่งแล้วก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
มาเจอกันทุกวันนะ
แม้จะทะเลาะกัน
หรือบีบคอกัน
ไม่เอาบีบคอดีกว่า...
เราจะเจอกันทุกวัน
ทุกวัน
เลี่ยนชะมัด
จูบกันดีกว่า
[ไฟล์ที่ดาวโหลด]
- เข้าไปได้มั้ย - อืม
เป็นอะไรไป ดูไม่ปกติเลย
นอกจากพี่ ผมก็ไม่มีใครแล้ว
- แล้วคุณมุนซูล่ะ - แค่พี่กับมุนซู
พ่อกับแม่ล่ะ
นอกจากพ่อแม่ มุนซู...
- แล้วก็พี่ - แล้วอินกุกล่ะ
- ฮันจู จินจู - หยุดเลย
อยากพูดอะไรก็พูดมาเลย ไม่เป็นไรหรอก
เพื่อนของพี่อารังคนนึง...
เป็นจิตแพทย์ชื่อดัง
พี่อารังไปหาจิตแพทย์ เพราะเธอเครียดมาก
เห็นบอกว่าหมอเก่งนะ
เธอแนะนำหมอคนนั้นให้เรา
โอเค
พี่เข้าใจ
เดี๋ยวไปหานะ
ผู้กำกับซน ทางนี้
สคริปต์สนุกมากเลยครับ
เพราะนักเขียนอิมเขียนดีน่ะครับ
ผมควรจะพาโซยอนมาด้วย
แต่เธอเพิ่งทำงานเสร็จ แล้วอยู่เมืองนอกด้วย
ผมไม่เคยกวนเวลาพักผ่อนของนักแสดง
แต่สคริปต์ดีจริงๆ นะ ผมก็เลยส่งเมลไปให้เธออ่าน
ผมบอกให้อ่านแล้วใฟ้ฟีดแบ็กผมทันทีเลย
ไว้ได้คำตอบแล้วค่อยนัดเจอกันก็ได้ครับ
เธอเป็นโรคบกพร่องทางการอ่าน เลยต้องใช้เวลาอ่านนานกว่าปกติ
ได้ยินว่าเดือนกรกฎา เธอก็ยังถ่ายหนังอยู่นี่ครับ
ยังไม่มีอะไรคอนเฟิร์มหรอก เรากำลังคุยกันอยู่
ผมไม่อะไรเท่าไหร่ เพราะมันเป็นบทสมทบ
แต่หนังฟอร์มยักษ์ก็จริง
แล้วเธอเองก็อยากถ่ายหนังด้วย
ก็แปลว่าเธอจะตอบตกลง
ผมบอกเธอแล้วว่าอยากให้เล่นละครเรื่องนี้
เธอฟังเอเจนซี่รึเปล่าล่ะครับ
เธอฟังเราอยู่นะ แต่ก็ตัดสินใจเองอยู่ดี
หมายความว่ายังไงกัน
เธอเป็นผู้ฟังที่ดี
ก็จริง คุณคิดยังไงกับโซมิน อีโซมิน
- ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ - ไม่ คือ...
คุณอาจจะไม่ได้คิดถึงเธอ
โซมินแสดงเก่งกว่าโซยอนอีก
- เธอมีชื่อเสียงเรื่องการแสดงเหรอ - แน่นอน
- จากที่ไหน - ทั่วโลก
จากเอเจนซี่คุณเหรอ
พอมาคิดดูแล้ว โซมินเหมาะกับละครมากๆ เลย
ในมุมมองของคุณใช่มั้ย
ลองเอาไปคิดดูสิ เธอต้องมาออดิชั่นแน่
พูดตรงๆ ว่าเธอดังเกินกว่าจะไปออดิชั่น แต่มาแน่ถ้าจำเป็น
พักหลังนี่เธอทำงานหนักมาก
ผมยังต้องบอกให้เธอเลิกทำงานหนักเลย
สวัสดีครับคุณฮวัง
เรามาคุยกับเรื่องแคสต์นักแสดงกันดีกว่า
ตอนนี้เลยครับ
ผมจะไปหาที่ออฟฟิศ
จะว่าไป
ช่วยนัดนักเขียนอิมมาด้วยนะครับ
อีโซมินในวงการเป็นยังไงบ้าง
เธอเป็นพิธีกรในรายการทอล์กโชว์ช่องเคเบิล
ละครเรื่องล่าสุดที่เล่นคือเรื่องอะไร ผมไม่ได้ดูครับ
เป็นละครช่วงวันหยุดค่ะ
เรตติงสูง แต่คนมักจะให้ความสนใจ พระเอกมากกว่า
ตั้งแต่ตอนนั้นกระแสก็เงียบไปค่ะ
ผมว่าเธอไม่ได้เล่นแย่
ดูเหมือนว่าซีอีโอจะให้แทมินกีมาเล่นบทจองกู
แทมินกีกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น เขาน่าจะอยากเล่นบทนำ
เหมือนเขาจะไม่แน่ใจ เรื่องการรับบทนำ
ว่าแต่
นักเขียนอิมล่ะครับ
เธอต้องแก้สคริปต์นิดหน่อยครับ
แต่...
เราควรจะมาคุยกันเรื่องนักแสดง แต่นักเขียน...
เธอบอกให้ยึดตามความเห็นคุณไปเลย
เราควรติดต่อเอเจนซี่อื่นด้วยมั้ยคะ
ถ้าคุณลิสต์รายชื่อให้ได้...
ผมจะไปดูละครของโซมินก่อน
ขอตัวสักครู่นะ
ครับ
มื้อเย็นมีนัดรึยัง
- มาเจอกันหน่อยสิ - คุณเหงาเหรอ
มีนัดกับดงกี
ไปดื่มกับฮวานดง คุณจองแล้วก็นักเขียนอิมหน่อย
ดีกว่าที่จะต้องไปอึดอัดใส่กัน
ที่เราอึดอัดเวลาอยู่ด้วยกันมันก็จริง
ช่างมันเถอะ
ดีเหมือนกัน คุณช่วยโทรหานักเขียนอิมทีนะ
ผมเหรอ ทำไมล่ะ
เธอจะว่าผมได้ว่าชอบทำอะไรไร้สาระ
ผมติดประชุมอยู่ ไว้ส่งที่อยู่มาให้ผมแล้วกันนะ
ทำไมไม่เจอกันแค่วันเดียว ต้องลำบากขนาดนี้ด้วย
อุตส่าห์ตั้งใจทำซุปสาหร่าย
- ทำไมถึงใส่เส้นลงไปด้วยล่ะ - ที่จริงมันก็อร่อยนะ
มีสตูดิโอแล้ว ทำไมถึงกลับมาล่ะ
หนูเหงา
เลยโทรหาฉันเนี่ยนะ
หนูรู้สึกแย่ เวลาไม่ได้สิ่งที่ต้องการ
แต่พอได้แล้วก็เหงาไปเลย
นี่แหละชีวิต
ขอบคุณสำหรับบทเรียนนะ พี่สาว
มาเจอกันที่ร้านปลาดิบ ที่หน้าช่องตอนทุ่มนึง
มากินข้าวกันนะคะ
มีอะไรอีกล่ะ
ทำไมเหรอ
ไม่มีอะไรค่ะ
เดี๋ยวหนูต้องออกไปทานมื้อเย็นอีกรอบ
- ผมกลับก่อนนะ - บายค่ะ
แจฮุน วันนี้มีคอนเสิร์ตไม่ใช่เหรอ
ใช่ครับ
รีบไปสิ เดี๋ยวรถติดนะ
ครับ
คุณไม่กลับบ้านเหรอ
ไปก่อนเลยค่ะ ฉันเหลืองานอีกนิดนึง
งั้นผมไปก่อนนะ
ขอให้สนุกนะคะ
ครับ
เราเลิกกันเมื่อสองสามวันก่อน
คุณช่วย...
ไปดูกับผมแทนได้มั้ย
ฉันต้องไปรับอินกุก
- รอเดี๋ยวนะ - ไม่ ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวนะ
ฮโยบง รักนายนะ
- ก็ได้ - ขอบคุณนะ รักมากๆ
ไปค่ะ
นักเขียนอิม ทางนี้
ถูกแล้ว
ที่นักเขียนกับผู้กำกับนั่งตรงข้ามกัน
คุณจะได้สื่อถึงกัน
แต่มองหน้ากันตลอดเวลา มันก็ไม่ดีเหมือนกัน
มีบ้างที่ต้องทำงั้น ยกตัวอย่างเช่น...
ให้ตาย ผมไม่รู้แฮะ
ผมชอบลุคคุณสองคนนะ
อนาคตละครเกาหลี
แฟนเก่ากับแฟนเก่า
ให้ตาย
โทษที
มากันหมดแล้วเหรอ
สวัสดีครับ
ไปแอบหลบแล้วมาเป็นคนสุดท้ายใช่มั้ยเนี่ย
คุณซอน คุณช่วยไปที่อื่นก่อนได้มั้ยคะ
เดี๋ยวฉันเรียกมาจ่ายเงิน
ผมเหงา เล่นกับผมหน่อยสิ
ไปเล่นกับลูกหมาคุณสิ
เตรียมละครกันเป็นไงบ้างคะ
ดีครับ ต้องขอบคุณคุณเลย
อย่าพูดงั้นสิ เราดึงตัว ทีมงานเก่งๆ ของคุณมาหมดเลย
ไม่ใช่นะครับ
- เวลาออนแอร์เราเร็วกว่า - จริงสิ
ให้ผมดึงตัวพวกเขากลับมาดีมั้ย
คิดว่าพวกเขาเป็นป้ายชื่อใน รายการรันนิงแมนรึไงกัน
ทำไมต้องแย่งไปแย่งมาด้วย
- เธอสวยขึ้นนะ - คุณเหมือนเดิมเลยนะคะ
ความรู้สึกนี้มันอะไรกันนะ
ฉันไม่ได้หมายความว่างั้นค่ะ
ถ้าในวัยคุณ ที่ดูเหมือนเดิม มันแปลว่าคุณสวยขึ้นนะ
- วัยฉันมันทำไมกัน - คุณ 46 แล้วนะ!
- ไอ้... - คุณตะโกนกันทำไม
ฉันหิวแล้ว
ฉันจะสั่งเมนูที่ฉันอยากกิน
ผมชอบจริงๆ เวลา มีคนสั่งอาหารให้
ฉันสั่งให้ตัวเอง ฉันนี่!
- สั่งมากินซะสิ แม่สาววัย 46! - ทำไมต้องพูดเรื่องอายุด้วย
ไม่รู้สิ มันพูดออกมาเอง
ขอโทษครับ
- ถ้ายังเสียงดัง ลูกค้าท่านอื่น... - ครับ
เหมือนเล่นเกมน่ะครับ
- เราจะค่อยๆ กันแล้วกันครับ - โอเคครับ
เลือกเมนูอร่อยๆ นะ
อย่างน้อยเราก็กินข้าวด้วยกันจนเสร็จ
- ถือว่าดีใช่มั้ยล่ะ - ไม่ได้ดีขนาดนั้น
ไม่ดีขนาดนั้นเหรอ
ผมชอบนะ
ดีแล้วที่เข้ากันได้
ละครของฮวานดง ถูกย้ายไปเป็นวันศุกร์กับเสาร์
- ทำไมงั้นล่ะ - ฉายก่อนพวกคุณพอดี
- ทำไมถึงเป็นงั้น - ทำไมคุณต้องถามด้วย
ดึงคนดูยังไงล่ะ
ถ้าละครคุณฉายหลังละครที่เรตติงดีๆ
คุณก็จะได้ผลประโยชน์ไปนะ
เรตติงจะเพิ่ม 1-2 เปอร์เซ็นต์เลย
แปลว่ามันช่วยผมอยู่เหรอ
- ไม่... - คุณจองช่วยนักเขียนอิมน่ะ
ถือเป็นภาระหนักของคุณจองเลยนะ
ละครผู้ช่วยเก่าฉายหลังละครเธอ ต้องโดนเปรียบเทียบแน่นอนอยู่แล้ว
ต่อให้มันดีเหมือนกัน ก็เท่ากับเสมอตัว
ใช่ เธออยากให้เป็นงั้น
ภาพลักษณ์เธออาจดูไม่ดี แต่จริงๆ เธอไม่ใช่คนแย่เลยนะ
คนโง่...
มันจะพูดว่าฉันไม่ใช่คนเลว
ฉันเนี่ยเลวชัดๆ เลย
ทำไมน่ะเหรอ เพราะภาพลักษณ์ฉันดูไม่ดีไง
ฉันชอบเป็นคนร้ายๆ
ใช่
ฉันรับมือกับคนแบบนี้มาเยอะ
แต่คุณนี่ไม่เหมือนใครเลยนะ
จะพูดยังไงดี คุณนี่ร้ายบริสุทธิ์เลย
ถือว่าเป็นตัวอย่างของคนที่มีภาพลักษณ์แย่ๆ ได้เลยนะ
รู้สึกแบบนั้นตอนไหน
คุณไม่เคยมองข้ามโอกาสเล็กๆ น้อยๆ ในการทำตัวร้ายๆ
ฉันเห็นความจริงใจก็ตอนคุณอารมณ์ไม่ดี
เห็นได้จากสีหน้าและน้ำเสียง
คุณดื่มด่ำกับอารมณ์ร้ายจริงๆ
ฉันว่าแล้ว
เธอฉลาด
รู้ใช่มั้ยว่าฉันเกลียดเธอ
รู้ค่ะ
คุณไล่ฉันออก
ฉันอิจฉาเธอ
เธอเขียนอะไรหลายอย่าง ที่ฉันเขียนไม่ได้
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเธอเจ๋งอะไร
ฉันรู้
อย่าเก่งเกินไปล่ะ
แล้วก็อย่าล้มด้วย
ยังไงเธอก็เคยเป็นผู้ช่วยฉัน
รักษาหน้าฉันไว้ด้วย
ได้ค่ะ
ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้แล้ว
ช่วยฉันหน่อยนะคะ
ว่ามาสิ เรื่องเดียวนะ
มียอง ซารัง โซฮี
ให้ฉันทำงานกับหนึ่งในสามคนนั้นได้มั้ย
ทำงานคนเดียวมันมากเกินไป
จะหาผู้ช่วยดีๆ มันก็ยากเหมือนกัน
คิดว่าพวกนั้นอยากไปเหรอ
ฉันพูดให้พวกเธอมาได้ ถ้าคุณช่วย
โอเค
ฉันจะบอกให้
มา
ฉันเทให้
ขอบคุณค่ะ
ชน
ไปเล่นกับหมาคุณไป
ถ้ายังพูดไม่หยุด ผมจะโกรธแล้วนะ
เงียบไปเลย
ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว
นั่นอะไรน่ะ
คุณซอนชอบทำแบบนั้น
มาถ่ายรูปกัน
ได้ๆ
- ถ่ายรูปกัน - มาถ่ายรูปกัน
เห็นผู้กำกับซนคนเดียวเลย
ฉันไม่ต้องอยู่ในรูปก็ได้
ไม่ได้ ต้องอยู่สิ มาเข้าเฟรมให้หมด
คุณถ่ายเซลฟี่แบบนั้นเหรอ
เดี๋ยวนะ
กระต่ายเหรอ
กระต่าย
ผมกลับก่อนนะ
ขอร้อง...
กระต่าย
เกิดอะไรขึ้น
ไม่นะ!
กระต่าย
กระโดด!
กระโดด กระโดด
ไล่ลูกค้าแบบนี้ได้ยังไง
แต่เธอกระโดดไม่หยุดเลยนะ
ท่ากระต่ายกระโดด มันไม่ควรจะบินด้วยซ้ำ
- ลาก่อนนะคะ - ไปกระโดดข้างนอกไป
กลับก็ได้
ไปเร็ว!
กระต่าย เจ้ากระต่าย
สวัสดี ฉันคือกระต่าย
เร็วๆ สิ กระต่ายเบื่อแล้วนะ
เบื่อแล้วขึ้นไปดวงจันทร์ดีกว่า
ไปร้องคาราโอเกะกัน
คาราโอเกะ คาราโอเกะ
ไอ้กระต่าย วิ่งไปกลางถนนไม่ได้นะ
มาเดินริมๆ นี่
ทุกคน เร็วเข้า กระต่ายจะหนีไปแล้ว
ฉันกลับบ้านก่อนนะ
เดี๋ยวฉันไปส่ง
ทำไมต้องทำงั้นด้วย
ห้ะ
คือ...
มันดึกแล้ว
ดึกแล้วไง
ทำไมนายต้องไปส่งด้วย
ทางกลับบ้านเธอ...
- มันมืด... - มืดแล้วทำไมต้องไปส่ง
ก็ได้ พาฉันกลับบ้าน ฉันจะเดินไป
ได้
กระโดด กระโดด กระโดด
- กระโดด! กระโดด! กระโดด! - ช้าๆ หน่อยสิ
ชูมือขึ้น
- ชูมือขึ้นเหรอ - นี่แน่ะ
ไปให้พ้นเลย
ไอ้ห่านี่ หนีไปไหนมา
ให้ฉันรับมือคนเดียวได้ยังไง
นี่ ตามมานะ ไม่ตามมาเหรอ
- กระโดด กระโดด! - เจ้ากระต่าย กระต่าย!
- กระต่าย! - จับฉันไม่ได้หรอก
- นี่ - จับฉันไม่ได้หรอก
คุณยังเสียใจอยู่ใช่มั้ย
คงไม่อินกับมิวสิคัล
ไม่ ผมไม่เป็นไร
ผมกวนคุณไม่เลิกเลยสินะ
ผมขอโทษนะ
หลังจากพรุ่งนี้ไป ผมจะไม่เป็นแบบนี้แล้ว
พูดเรื่องฮายุนออกมาสิ
อยากพูดเรื่องเธอใช่มั้ย
ไม่ ไม่อยาก
พูดมาเถอะ พูดเรื่องแย่ๆ ออกมา
คุณไม่ได้เป็นไอ้ขี้แพ้นะ
ฉันจะคิดว่ามันเป็นการคร่ำครวญ ที่น่ารัก
- เรื่องของเรื่อง... - คุณจะรู้ก็ต่อเมื่อได้ระบายออกมาบ้าง
พอหลังจากนั้นแล้ว
คุณก็จะรู้ว่าตัวเองผิดอะไรเหมือนกัน
พูดออกมาเถอะ
เริ่มด้วย "ยัยบ้า" ก็ได้
ยัยบ้า
- พูดแบบนั้นกับฉันได้ไง - ห้ะ
ไม่ ผมขอโทษ ไม่ได้หมายความแบบนั้นครับ
ยัยบ้า
เธอทำเรื่องน่ารังเกียจ
ผมรับเรื่องน่ารังเกียจพวกนั้นไม่ได้
เธอดื่มเหล้า
เธอทำแบบนั้นได้
แต่จำเป็นต้องดื่มจนเมาทั้งคืนเลยเหรอ
แล้วถ้าเธอกลับบ้าน เธอก็ควรจะไปนอน
ทำไมต้องรับสายผู้ชายคนอื่นด้วย
มันทำผมโกรธมาก
ผมก็เลยเกลียดเธอ
แต่คนคนนั้น...
ทนความเกลียดของผมไม่ได้เลยแม้แต่วิเดียว
ผมเกลียดเธอมาก
แต่เธออยากให้ผมรักเธอ
ฉะนั้นถึงมันจะแปลก
ผมก็ให้สิ่งที่เหมือนจะเป็นความรัก
แต่ความรักที่ปนกับความเกลียด...
ก็ยังไม่ทำให้เธอพอใจ
ที่แย่กว่านั้นคือเธอรู้สึกเหงากว่าเดิม
ที่แย่กว่านั้น...
คือเธอเริ่มเกลียดผมด้วยเหมือนกัน
แล้ว...
เธอก็เริ่มทำเรื่องแย่ๆ
อึดอัดมากเลยสินะ
เม่นสองตัว...
หลงทางอยู่ในเขาวงกต
แล้วก็จบด้วยการพุ่งใส่กัน
แล้วก็เลือดออกเยอะมาก
พอมันมากเกินไป
พวกมันก็จุดไฟเผา
แล้วก็หนีไป
พื้นที่ที่แชร์กันก็หายไป
แล้วเมื่อลืมตาอีกที
พวกมันก็ไม่รู้แล้วว่าตัวเองอยู่ตรงไหน
นี่เป็น...
ที่ที่เม่นทั่วๆ ไปอาศัยอยู่
เม่นที่อยู่ในนั้น...
ก็ยังต้องเจอเม่นอีกตัว
มันจะไปเจอแมวไม่ได้
เดี๋ยววันนึง
คุณก็จะหาทาง...
อยู่กับเม่นอีกตัวได้ โดยไม่ต้องทำร้ายหรือเบื่อหน้ากัน
แล้วคุณล่ะ
เจอบ้างรึยัง
ยังเลยค่ะ
ฉันรู้ว่ามันไม่ควร...
รู้สึกแบบนี้หลังจากฟังที่คุณเล่า
แต่...
ฉันก็อยากเดตเหมือนกัน
ทำไมต้องตามฉันมาด้วย
ผมแค่กลับทางนี้
- คุณไม่ได้กลับทางนี้ - รู้เหรอว่าผมจะไปไหน
จะทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
ปกติฉันขี้อายน่ะ
คุณไม่ใช่คนแบบนั้น
คุณจะไปรู้อะไร
- มาคุยกันก่อน - พูดมาสิ
หันมาคุยกันดีๆ
เรื่องข่าวลือ...
ปัญหาที่เราเจอตอนนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เราจัดการได้
มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่
เทียบกับเรื่องที่ต้องทำในเร็วๆ นี้
เรื่องนั้นสำคัญกว่า
เราต้องเริ่มแคสต์นักแสดง
เขียนสคริปต์ให้เสร็จ
แล้วก็ต้องเริ่มถ่ายละคร รับฟีดแบ็ก
มันค่อนข้างน่ากลัวแล้วก็ท้าทาย
แต่คุณไม่คิดว่ามันวิเศษหรอกเหรอ...
ที่เราจัดการเรื่องสำคัญๆ แบบนั้นได้
มาโฟกัสเรื่องที่เราจัดการได้ดีกว่า
โอเคค่ะ
โฟกัส
โฟกัสก็ได้ค่ะ
มีอีกเรื่องที่เราต้องเคลียร์กัน
มันเป็นเรื่องใหญ่กว่า...
สิ่งที่ผมเพิ่งพูดไป
แต่คุณแก้ปัญหาได้
เรื่องอะไรคะ
มีคนมาซื้อลิขสิทธิ์เหรอ
หรือจะมีซีซันสอง
เรื่องผม
ความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณ
ผมไม่ได้แค่ชอบคุณ
ผมชอบคุณมากเกินไป...
จนคุณต้องทำอะไรสักอย่างกับมัน
เราเริ่มรู้ความรู้สึกตัวเอง ความรู้สึกที่เราแกล้งไม่รู้
และยังรู้อีกว่าสุดท้ายแล้ว มันก็ปิดไว้ไม่ได้...
ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ตาม
แต่ฉันไม่เคยคิดว่า...
มันจะเป็นวันนี้
เชิญค่ะ
สวัสดีค่ะ
ยินดีที่ได้พบกัน เชิญทางนี้ค่ะ
เคยมาที่แบบนี้บ้างมั้ยคะ
หรือเคยเข้ารับคำปรึกษามาก่อนมั้ยคะ
ไม่เคยค่ะ
นี่เป็นครั้งแรก
คุณคิดว่ายังไงคะ
อบอุ่นดีค่ะ
ฉันว่าในหนังคงตั้งใจ ทำให้มันออกมาเป็นแบบนั้น
ฉันตกแต่งให้มันเหมือนในหนัง บ้างก็เป็นความชอบส่วนตัว
สวยดีค่ะ
ปกติเราจะเริ่มด้วยคำถาม
และจะเริ่มให้คำปรึกษา หลังจากได้คำตอบแล้ว
เราแค่คุยกันก็พอค่ะ
ฉันพอจะรู้เรื่องจากอารังมาบ้าง ถ้าฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้
เราก็จะเริ่มกันด้วยการโกหก
ปกติคุณเริ่มยังไงคะ
เริ่มจากงานของคุณ พื้นเพครอบครัว
นิสัยการดื่ม สูบบุหรี่ อะไรทำนองนั้นค่ะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ถามสิ่งที่ฉันอยากรู้
ค่ะ
นึกอะไรได้ ฉันก็จะถามแล้วกันนะคะ
คุณไม่จำเป็นต้องตอบ ถ้าไม่สบายใจที่จะตอบ
เวลาดูหนังเศร้าหรือรู้สึกอยากร้องไห้
คุณร้องไห้ออกมาง่ายมั้ย
จำได้มั้ยว่าร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ไม่ต้องรีบนะคะ
น้ำตา...
ฉันจำไม่ได้ค่ะ
เกินสองปีแล้ว
มันยาก
พ่อแม่เขามาโรงพยาบาลแค่ครั้งเดียว
ฉันอยู่ข้างเขาตลอดเวลา
เขาเจ็บปวด
แต่ฉันก็ดีใจที่เขาไม่ได้ปิดบังกันจนวินาทีสุดท้าย
ฉันดีใจที่เขาไม่ผลักไสฉัน
ฉันซึ้งใจจริงๆ
เขาหมดสติไปนานมาก
แล้วอยู่มาคืนนึง
เขาก็ปลุกฉัน
เขาพูดไม่ได้
แต่สายตาเขาก็ดูสงบ
ฉันเข้าใจว่าเขาอยากพูดอะไร
วันนั้นเขาเสีย โดยที่มีฉันอยู่ข้างๆ
จากนั้น...
ฉันก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
ไม่สิ
ฉันว่าฉันไม่ได้ร้องไห้อีกเลย
เหมือนฉันมีความรู้สึกโดยไม่ได้รู้สึกมันจริงๆ
แล้วทุกวันนี้คุณรู้สึกยังไงบ้าง
มันก็ทนได้ค่ะ
หมายความว่ายังไงคะ
คือฉันเจอเรื่องสาหัสๆ มาแล้ว
แต่ตอนถ่ายสารคดี...
มันคงจะแปลก ถ้าฉันไม่รู้สึกว่ามันยากอะไร
ฉันยังไหวอยู่
ค่อยยังชั่วหน่อย
งั้นลองคิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องงานดูบ้าง
คุณรู้สึกยังไงเวลาไม่ได้ทำงาน
ฉันไม่รู้มาก่อนเลย
ฉันไม่ได้สนใจความรู้สึกตัวเอง
แต่อยู่มาวันนึง
มันก็รู้สึกเหมือนว่า...
ความรู้สึกฉันติดอยู่ที่พื้น
แม้ว่าฉันจะพยายามเช็ดออก
มันก็ไม่หายไปไหนเลย เหมือนสมควรจะอยู่ตรงนั้น
ฉันว่านั่นเป็นสัญญาณที่ดีนะคะ
- คะ - ที่จริงสิ่งที่คุณรู้สึก...
คือความรู้สึกที่เกิดขึ้นเวลาคนเครียด
แต่กับคุณ เหมือนว่าคุณได้ค้นพบตัวเอง...
ที่ซ่อนอยู่ในการรับรู้ส่วนลึก...
เพราะการบาดเจ็บทางจิตใจครั้งใหญ่
ดูเหมือนว่าคนรอบตัวคุณจะเป็นพลังบวกนะคะ
เพื่อนฉันคอยอยู่ข้างๆ เสมอ
เรากินข้าว ดื่มด้วยกัน
แล้วก็คุยกันทุกวันเลย
คนมักจะบอกว่า ผู้หญิงที่อยู่ด้วยกันจะชอบทะเลาะกัน
แต่เราไม่เคยทะเลาะกันเลย
ฉันชอบค่ะ
ฉันอิจฉาคุณนะ คุณมีเพื่อนดี
แล้วความสัมพันธ์ของคุณกับพ่อแม่ล่ะคะ
พวกเขาอยู่ต่างประเทศค่ะ
- บางครั้งเราก็โทรถามกันว่าชีวิตเป็นยังไง - เข้าใจแล้วค่ะ
คุณไม่ค่อยได้พูดคุยกันเหรอ
ไม่ค่ะ
ฉันรู้ว่าพวกเขามีปัญหาเพราะน้องชายฉัน
แต่ฉันเชื่อว่า...
พวกเขาเลี้ยงเรามาดีที่สุดแล้ว
แล้วความทรงจำในวัยเด็กล่ะคะ
ไม่มีปัญหาอะไรนะคะ
พอจะนึกเรื่องที่เกี่ยวข้อง กับพ่อแม่ออกบ้างมั้ยคะ
เรื่องอะไรก็ได้ค่ะ
อาจจะเป็นตอนที่ถูกดุหรือรู้สึกมีความสุขก็ได้
ไม่มีอะไรพิเศษค่ะ
แต่ตอนแม่ฉันทำงาน
ฉันเกือบจะจำไม่ได้แล้วว่า
อยู่กับแม่ในตอนบ่าย
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่วันนั้นเธอไม่ได้ไปทำงาน
ฉันน่าจะอายุ 10 ขวบได้
วันนั้นเป็นวันครบรอบโรงเรียน
แม่พูดน้อยกว่าปกติ
ฉันสงสัยว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
แล้วแม่ก็ถามว่าฉันอยากกินอะไรตอนมื้อเที่ยง
ฉันอยากกินสายไหม
มีสวนสนุกเล็กๆ ที่มีเครื่องเล่นอยู่สองสามเครื่อง
เราไม่ได้มีเงินมาก ก็เลยไม่ได้ไปที่นั่นบ่อยๆ
แต่แม่ไม่ได้พูดอะไรมาก แล้วก็พาฉันไปที่นั่น
ฉันกินแฮมเบอร์เกอร์กับสายไหม
การขึ้นไปเล่นเครื่องเล่นราคา 3,000 วอน
ฉันควรจะรู้สึกตื่นเต้น
แต่พอเห็นแม่ เธอตกอยู่ในภวังค์ตอนนั่งอยู่ในสวน
ฉันยังเด็ก แต่มันก็กวนใจฉันมาก
ฉันก็เลย...
ได้แต่นั่งอยู่เงียบๆ
เกิดอะไรขึ้นกับแม่คุณคะ
ฉันไม่รู้ค่ะ
ทำไมเธอถึงเป็นแบบนั้น
ฉันไม่เคยถามเธอ
ถ้าถามไปตอนนี้
ฉันว่าแม่คงจำไม่ได้
สรุปว่า...
มันก็ผ่านไปแบบนั้น
คุณคิดว่าอะไรทำให้คุณจำเรื่องในวันนั้นได้
ฉันไม่แน่ใจค่ะ
มันไม่ใช่...
เรื่องที่ฉันอยากจำ
ก็แค่...
ไม่รู้สิคะ
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นปัญหาอะไรเลย
เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับแม่
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
ฮายุนไปไหนล่ะ
เวลาเลิกกับแฟนแล้วตื่นเต้นมากเลย
เพราะมันไม่ใช่จุดจบ มันคือการเริ่มต้นใหม่
แชตมาแล้วกันนะ ถ้าถึงบ้านแล้วยังรู้สึกไม่ดี
ฉันจะรอ
ดีใจที่ได้เจอกันใช่มั้ย
มีแฟนใหม่แล้วเหรอ
เธอมีลูกแล้วนะ นายโอเคเหรอ
ช่วยหน่อยสิ
นอนไปเฉยๆ
ทำไมถึงพูดว่าผมไม่อยู่แล้ว คุณไม่ต้องการผมแล้วเหรอ
ตายซะ!
ฉันจะฆ่ายัยนี่
คุณก็ชอบกันทั้งคู่นี่
เลื่อนแล้ว
มีเวลาไปทานข้าวเย็นกันมั้ย
ฉันอยากดินเนอร์กับเธอแบบนี้สักครั้ง
คงไม่เคยเสียใครไป ตอนอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรเลยใช่มั้ย
แต่คุณต้องรู้สิว่ามันรู้สึกแย่แค่ไหน
ผู้กำกับ ความรักคืออะไร
เรากำลังเปลี่ยนไปจริงๆ
นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในโลกเลย
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย